Φίλα με παντου ήταν το σύνθημα και το μυνημα για μια πολυ ωραία βραδιά με happy μουσικές , live και πάρα πόλυ κόσμο . Ένα μεγάλο πάρτι που μου έκανε προσωπικά να χαμογελάσω για λίγο και να ζησω κάτι διαφορετικό στο κεντρο της Αθήνας . Όταν φτάσαμε μου θύμισε Αμστερνταμ και την γιορτή της Βασιλισσας όπου όλη η πόλη είναι ένα τεράστιο πάρτι και ο καθένας γιορτάζει με τον τρόπο του ,στην πλατεία η στο δρόμο χωρις να ενοχλείται κανείς .
Άλλη μια συλογική συνάντηση ανθρωπων που απλά θέλουν να γιορτάσουν και παραδέχονται αυτό που είναι χωρίς ντροπες και κομπλεξ . Άλλη μια συνάντηση καλλιτεχνών που ακομπλεξάριστα τραγούδησαν , με την Ελευθερία Αρβανιτάκη να δίνει το παρασύνθημα '' Βάλαμε φωτιά στα φρένα και μας έμεινε το γκάζι '' .
Τελικά νομιζω πως το σημαντικό στην όλη ιστορια για να μην λέμε πολλα , είναι να ξέρεις τι σου γίνεται , να ξέρεις τι είσαι, ότι και αν είσαι και να μην ντρέπεσαι να το πεις , να το χαιρεσαι και να το υποστηριζεις . Να μην το παίζεις κάτι άλλο από αυτό που είσαι... γενικά ,όχι μονο στη επιλογή σου στο σεξ . Κακό κανεις στον εαυτό σου και στου γυρω σου . Τώρα όλα τα άλλα συνθηματα , μυνηματα , αναφορες , παρουσιάσεις κ.λ.π ειναι απλά για την επιφάνεια του πράγματος .
