Πριν από χρόνια σε ένα γεύμα, είδα δυο καθαρά γαλάζια μάτια και κοίταξα βαθειά και αυτό που είδα με γοήτευσε , με κέρδισε. Βούτηξα και είδα την καθαρότητα ,την αγνότητα ,την καλοσύνη ,την αθωότητα, την δίψα για αγάπη και τον φόβο για το άγνωστο που είχε μπροστά . Μπορεί σήμερα που το σκέφτομαι οι φίλοι να είχαν φροντίσει να συναντηθούμε αλλά όπως και να έχει δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την πρώτη στιγμή πλάι στην θάλασσα που σου είπα πως τα μάτια σου είναι ίδια η θάλασσα.Όπως αγαπώ την θάλασσα έτσι αγάπησα και εσένα .
Βούτηξα μέσα σου ξανά και ξανά , κολύμπησα ,άλλοτε κάθισα στην άκρη, άλλοτε έπαιξα στην αμμουδιά χωρίς να θέλω να μπω στα νερά σου , άλλοτε άνοιξα τα χέρια και άφησα το κορμί μου να επιπλέει στα νερά σου , άλλοτε πάλεψα με τα κύματα – προβλήματα σου , άλλοτε έγινα βράχος και χτύπαγες πάνω μου ,πάλευες να με ρίξεις κάτω αλλά ήμουν σκληρός και δεν τα κατάφερνες. Άλλοτε πάλι σου πέταγα λάσπες να σε λερώσω σαν τα παιδάκια που παίζουν , άλλοτε πάλι σου έριχνα σκέψεις και πράξεις –χημικά να σε μολύνω όπως το κάνουν κάτι καράβια που ταξιδεύουν και απερίσκεπτα πετάνε τα λύματα τους στην γαλάζια θάλασσα.
Άλλοτε γινόσουν παλίρροια ..έφευγες και ερχόσουν. Η παλίρροια είναι ωραία να την βλέπεις δεν είναι ωραία να την νιώθεις …σε ανακατεύει σε μπερδεύει . Δεν ήξερες ..μέσα ή έξω …ήθελες να μάθεις , δοκίμαζες άλλοτε σωστά και άλλοτε λάθος . Όταν κάτι σε αναστάτωνε δεν αντάριαζες, έβγαζες δόντια μόνο με την μορφή του καρχαρία …τον έβγαζες κάπου εκεί στο βάθος αλλά εγώ δεν ήθελα να τον δω , δεν ήθελα να φοβηθώ και να μην ξαναμπώ στην θάλασσα .Είχε το πρόσωπο γυναίκας .Προσπάθησα μόνο να το διώξω μακριά σου , όχι να δω ότι το έβγαλες για να με δαγκώσει και να πονέσω . Δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι θέλεις να με πονέσεις αφού όσο σκληρός βράχος και αν είμαι είσαι εκεί και με γλύφεις σαν ήσυχο νερό ,με αγκαλιάζεις με την ίδια καθαρότητα. Δεν έβλεπα ότι σε έχω λερώσει , ότι μεγαλώνεις και κρύβεις πολλά εκεί στο βυθό σου και κάθε φορά που έρχονται στην επιφάνεια εγώ θυμώνω , αντιδρώ , δεν σε αφήνω , δεν βλέπω τις αδυναμίες σου , τις πληγές σου ..νομίζω ότι τις βλέπω αλλά δεν τις συνειδητοποιώ. Βλέπω μόνο ότι προσπαθείς να συμφιλιωθείς με το μέσα σου, με μένα αλλά πάντα κάτι σε θυμώνει ,σε πληγώνει και κάτι άλλο ανασύρει από το βυθό σου.
Φουρτουνιάζεις και κάθε φουρτούνα χτυπάει τον βράχο και ο βράχος στο επιστρέφει με σκληρότητα .
Παλεύαμε και οι δυο να συμφιλιωθούμε. Όσο και αν θέλουμε όμως σε αυτή την σχέση έτσι όπως την φτιάξαμε έτσι όπως την δουλέψαμε έτσι όπως την προσπαθήσαμε κάτι δεν ισορροπούσε . Τελικά θάλασσα και βράχος είναι μαζί πάντα, όμως μόνο η θάλασσα μπορεί να ρίξει τον βράχο, ο βράχος το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αντιστέκεται μέχρι να πέσει …ναι αγαπημένη μου θάλασσα φουρτούνιασες τόσο πολύ που με έπνιξες !
Δεν πέθανα όμως …δεν πεθαίνει ο βράχος …τον καθαρίζω από τα φύκια και τα παράσιτα , θα τον γυαλίσω με την μέσα μου θάλασσα και θα γίνει καινούριος . Όταν γαληνέψεις , διώξεις τα κακά σου πλάσματα και καθαρίσεις από τα τοξικά που ποτίστηκες …τότε ίσως να σε αφήσω ξανά να με χαϊδέψεις, να φέρεις τα καθάρια γαλάζια νερά σου να με αγκαλιάσουν , να με γεμίσουν αλμύρα . Να γλείφω τα χείλια μου και να ζητάω το νερό σου να ξεδιψάσω.
Η θάλασσα είναι πουτάνα έλεγε ο πατέρας , να την προσέχεις . Νιώθω σαν ναυτάκι που δεν ήξερε και έμαθε στην δική σου θάλασσα . Σε αυτή τα είδε όλα …την ομορφιά της …την σαγήνη της , την αίσθηση της ελευθερίας που σου δίνει , τους κινδύνους που έχει και την λύσσα της . Πόσο ύπουλη μπορεί να γίνει από την μια στιγμή στην άλλη …πόσες μορφές έχει και πόσο πρέπει να την προσέχεις . Για να συμβεί αυτό πρέπει να την μάθεις καλά. Όταν την μάθεις , την αντέχεις τότε μπορεί να την αγαπήσεις και να μην την αφήσεις ποτέ .
Σε άφησα να με καταπιείς , δεν με προστάτευσα και δεν προστάτευσα και την σχέση μας έτσι . Με κατάπιες γιατί και εσύ ήσουν μικρή δεν ήξερες πώς να αντιδράσεις στην δύναμη μου και σε όσα λάθη έκανα . Και ακόμα δεν έχεις καταλάβει τι έγινε και δεν ξέρω αν ποτέ θα καταφέρεις . Με πόνεσες πολύ αλλά μου έκανες το καλύτερο δώρο .
Είδα όλη την αλήθεια . Τι σου κάνα , τι μου κάνες . Πόση ανωριμότητα και από του δυο. Πόσα λάθη έγιναν . Πόσο σε έχω πονέσει και πόσο εσύ εμένα . Αλλά και πόσο με έχεις χαϊδέψει και σε έχω χαϊδέψει , πόσο υπομονή έχεις κάνει και πόσο υπομονή έχω κάνει . Πόσα λάθη κάναμε στην προσπάθεια μας να κρατήσουμε ζωντανή εκείνη την πρώτη σπίθα εκείνη την πρώτη ματιά . Πόσο κουραστήκαμε και οι δυο σε αυτή την σχέση . Πόσο νικήσαμε άλλες εξαρτήσεις και πόσο δύσκολο τελικά ήταν η δική μας απεξάρτηση. Πόσο δύσκολη έγινε και φρικιαστική .
Έτσι είναι όμως τελικά ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό σε κάνει πιο ώριμο …τώρα ξέρω όλα σου τα πρόσωπα , τώρα είδα όλες τις πτυχές σου , τώρα κατάλαβα τι έγινε , τώρα αναγνωρίζω, τώρα ξέρω πως δεν είμαι αυτό πια , τώρα μπορώ να κλαίω και να ξέρω γιατί κλαίω , για μένα για σένα για αυτή την σχέση .
Το πιο σημαντικό μάθημα πριν σου πω αντίο, μου το φύλαγες εσύ αγάπη μου .Ένα μάθημα για το πόσο δεν προστάτευα τον εαυτό μου , για το πόσο εθελοτυφλούσα , για το πόσο δεν με άκουγα , δεν σε άκουγα . Το πιο σημαντικό μάθημα πριν ενηλικιωθώ και βγω στον κόσμο με νέο πρόσωπο ,ήσουν εσύ η αφορμή για να το πάρω . Έκανες πολύ ωραία δουλειά μαζί μου , βοήθησες με πολύ πόνο και κόπο, αλλά το έκανες , εύχομαι να κάνεις το ίδιο καλή δουλειά και με τον εαυτό σου .
Συγχώρησα εσένα και τον εαυτό μου . Δεν μπορείς να με πονέσεις πια. Εγώ σε αφήνω …ότι είχα να σου δώσω στο έδωσα , σου έδωσα όλα τα εφόδια , έμαθες πολλά κοντά μου εύχομαι να τα κάνεις κάτι στην ζωή σου και πάνω από όλα εύχομαι να καταλάβεις και να γίνεις πραγματικά ένας καλύτερος άνθρωπος .
Εγώ είμαι ήδη καλύτερος και θα γίνω ακόμα περισσότερο ,προστατεύοντας τον εαυτό μου και ακούγοντας το μέσα μου. θέλω στην ζωή μου πια ανθρώπους ίσους με εμένα και καθαρούς .
Με καθάρισα από τα σκουπίδια ,λίγο σκόνη έμεινε θα την φυσήξω απλά , ήρθε η ώρα να με χαϊδέψω ,να με αγκαλιάσω , να μου φτιάξω τα μαλλιά , να πετάξω τα γυαλιά να με πάρω από το χέρι και να βγω με καινούρια μάτια στην ζωή ξέροντας πια τι έχω , τι μου ανήκει , από που ήρθα , τι θέλω και τι είμαι.
Κάποτε όταν σε συναντήσω , τα μάτια μου θα είναι καινούρια και εγώ θα είμαι κάτι άλλο …και αν τα υπέροχα γαλάζια σου μάτια δεν είναι καθαρά , απλά θα κοιτάξω και θα σε προσπεράσω . Αντίο
