Με όποιον και αν μιλήσεις θα σου πει‘’δεν ξέρω τι να πω, δεν ξέρω τι θα γίνει…τα πράγματα πάντως είναι δύσκολα’’.Ο καθένας το αναλύει μέχρι εκεί που ξέρει , καταλαβαίνει,νιώθει και μπορεί. Πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει από την στιγμή που αυτοί που έχεις ορίσει να διαχειρίζονται την κατάσταση της χώρας , δεν προτείνει κανείς τους μια λύση που να δείχνει φως.Σπασμωδικές κινήσεις από όλους και κυρίως προστασία της ‘’καρέκλας’’ στην οποία κάθονται. Πανικός για τον κόσμο, φόβος, ανησυχία , παρατηρητικότητα, μέτρημα δυνάμεων και σκέψη…αμηχανία και ένα ‘’βλέποντας και κάνοντας’’.
Δεν νομίζω πως υπάρχει κανείς πια που να μην τον αγγίζει όλο αυτό, που να μην τον προβληματίζει όλο αυτό που συμβαίνει, να μην ανησυχεί όσο αισιόδοξος και αν είναι και αν υπάρχει μάλλον θα βρεθεί προ εκπλήξεως με την έννοια ότι δεν έχει καταλάβει ότι οι καλές εποχές με όλο το ψέμα και την άσκοπη σπατάλη που ζούσαμε έχουν τελειώσει.Μοιάζει όλο αυτό με σημείο μηδέν, με το σημείο εκείνο που συνειδητοποιείς ότι το καράβι το πήγαινες λάθος και πως τώρα τα δεδομένα αλλάζουν και πρέπει να προσαρμοστείς και να το πας ανάλογα με τις συνθήκες.Μοιάζει να καταρρέει ένα ολόκληρο σύστημα και μια φιλοσοφία ζωής που μας έφερε σε αυτό που ζούμε σήμερα,μοιάζει να διαλύεται όλο αυτό ή και να έχει γκρεμιστεί τελείως πια και απλά κάποιοι να αρνούνται να το δουν…αλλά είτε το θέλουμε είτε όχι, έχει τελειώσει το παραμύθι και αυτό το καινούριο που προσπαθεί να γίνει,ψάχνει να βρει τρόπο να σταθεί στα πόδια του και να και να δει προς τα πού θα πάει.
Τα ψέματα τελείωσαν,δεν πείθεται κανείς πια,ούτε ο ίδιος μας ο εαυτός.Η πραγματικότητα είναι αυτή που βλέπουμε όλοι και την ζούμε όλοι.Ο καθένας από την μεριά του κοιτάει να δει πως θα πορευτεί στην καινούρια πραγματικότητα και τι επιλογές έχει.Θα μείνει? Θα φύγει?Θα κάνει κάτι άλλο από αυτό που έκανε? θα κάνει αλλιώς αυτό που έκανε ?...πολλά θα και διαφορετικά .Ο καθένας σύμφωνα με τα όρια του και τις δυνάμεις του προσπαθεί να αποφασίσει ποιο είναι το σωστό και πως θα κινηθεί.Το πρώτο κοινό για όλους είναι το ‘’κρίση σημαίνει συμμάζεμα εξόδων ‘’και αυτό μοιάζει να μας ενώνει όλους…έχει αρχίσει να φαίνεται παντού, αλλού λιγότερο αλλού περισσότερο,στην διασκέδαση, στον καθημερινό τρόπο διατροφής κ.ο.κ. Δεν ξέρω,ούτε και κανείς ξέρει πόσο ακόμα θα μας πονέσει όλο αυτό, πόσο ακόμα θα μας πονάνε τα λάθη του παρελθόντος…ούτε ξέρω πως είναι το καινούριο που έρχεται και νομίζω δεν μπορεί να το δει κανείς στην πραγματική του διάσταση.Βλέπω όμως πως είτε είμαστε στην ίδια οικονομική θέση είτε όχι,ο καθένας περιορίζεται και έχει αρχίσει να σκέφτεται και να μετράει τι έχει,τι θέλει να έχει και αν αξίζουν όλα αυτά που επιδίωξε να έχει και πόσο τα χρειάζεται σήμερα και τελικά πόσα χρειάζεται για να ζήσει και τι θυσίες απαιτούνται.
Βλέπω ότι λίγο πολύ όλοι μετράμε τα λάθη, κοιτάμε το κοινό πρόβλημα και φαίνεται να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά, να παρατηρούμε, να μοιραζόμαστε,να ανταλλάσσουμε την ανησυχία μας, να ακούμε.Φαντάζει πολύ μαύρο και δύσκολο αυτό που έρχεται,ας είμαστε κοντά ο ένας στον άλλον,ας είμαστε μαζί για να το αντιμετωπίσουμε.Ας μην το κάνουμε πιο δύσκολο,ας παραδεχτούμε πως έχουμε πρόβλημα και μαζί μπορούμε να δούμε τι θα κάνουμε,τουλάχιστον σε αυτό πιστεύω συμφωνούμε όλοι.Όταν παραδέχεσαι ότι έχεις πρόβλημα έχεις κάνει το πρώτο βήμα και όταν το μοιράζεσαι έχεις κάνει το δεύτερο βήμα για να οδηγηθείς σιγά σιγά στην λύση. Άλλωστε πιστεύω πως όλο αυτό μας πάει και σε κάτι άλλο πολύ καλό, στην επιστροφή στον Άνθρωπο και στην ουσία του, στα απλά και ουσιαστικά, ότι σημαίνει αυτό για τον καθένα.Μπορούμε να μην είμαστε μόνο καταναλωτικά όντα, μπορούμε να έχουμε και άλλες μορφές πιο αληθινές, πιο δημιουργικές και τελικά και πιο ψυχαγωγικές στην επαφή μας με τους άλλους.Ψυχαγωγία δεν είναι μόνο να διασκεδάζεις στα μπουζούκια και να αγοράζεις πανάκριβα αυτοκίνητα, ψυχαγωγία είναι και το να ξέρεις πως υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου που θα μαζευτείτε σε ένα σπίτι και ανταλλάξετε απόψεις για το κοινό πρόβλημα και θα νιώσεις καλύτερα και μπορεί να σου γεννηθεί μια ιδέα ή να ακούσεις κάτι το οποίο θα σε βγάλει ή θα σε πάει παρακάτω από εκεί που βρίσκεσαι.
Όσο τρομαχτικό και αν είναι αυτό που έρχεται,ας το δούμε κατάματα και ας το αντιμετωπίσουμε.Ο φόβος σε κρατάει πίσω,δεν σε πάει μπροστά.Αν δεν δοκιμάσεις, δεν μπορείς να ξέρεις.Επιλογές υπάρχουν,λίγες ή πολλές για τον καθένα,υπάρχουν πάντως!Αν τις αφήσεις να ανοιχτούν μπροστά σου θα πάς προς αυτή που νιώθεις καλύτερα και που θα κρίνεις ως σωστή και…πάλι ‘’ βλέποντας και κάνοντας’'.
Ας φύγουμε από το σκοτάδι...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου