Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

Ένα απόγευμα στην πλατεία συντάγματος

Πέμπτη γύρω στις 19.00 με ένα καφέ στο χέρι και μια μεγάλη περιέργεια για το τι πραγματικά συμβαίνει στην Πλατεία Συντάγματος . Άραγε συμβαίνει εκεί , σε άλλους , στην κοινωνία , αυτό που συμβαίνει μέσα μου ? Αλλάζει κάτι όντως  ? γίνετε κάτι διαφορετικό ? Αν ναι , είμαι μέσα σε αυτό ? 

Νομίζω πως η τελευταία φορά που βρέθηκα σε κάτι συλλογικό να διαμαρτύρομαι ήταν οι πορείες του λυκείου στην επέτειο του Πολυτεχνείου , τότε που φωνάζαμε ‘’Ψωμί , Παιδεία , Ελευθερία ‘’ , ‘’Έξω οι Βάσεις από το ΝΑΤΟ ‘’ και αλλά παρόμοια συνθήματα της δεκαετίας του ’80 . Τι καταλάβαινα τότε ? Μάλλον τίποτα …ίσως μόνο ότι έπρεπε να το κάνω γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα είχε πρόβλημα και με αφορούσε …μέχρι εκεί .

Τι καταλαβαίνω σήμερα ? Καταλαβαίνω ότι κάποιοι  άνθρωποι σήμερα είδαν επιτέλους ότι ζούσαν μια  ψευδαίσθηση, βλέπουν να καταρρέει το ψεύτικο οικοδόμημα που έφτιαξαν  , αναγνωρίζουν ότι έφτιαξαν πλαστές ασφάλειες μέσα τους και ότι αυτό που ήξεραν δεν θα ισχύει πια . Ανάμεσα τους εγώ  και ο καθένας σε διαφορετικό επίπεδο , προσωπικό , κοινωνικό , εργασιακό ή οτιδήποτε άλλο

Αντίσκηνα , πανό , ντουντούκες , διαφορετικοί άνθρωποι κάθε ηλικίας , άλλοι συνειδητά , άλλοι για την βόλτα , άλλοι από περιέργεια , άλλοι μόνοι τους , άλλοι σε μεγάλες παρέες , άλλοι με ισχυρά πιστεύω , άλλοι φοβισμένοι , άλλοι με μια απορία στο μάτι ’’τι ακριβώς κάνω εδώ ?‘’  και τέλος εκείνοι που ξέρουν , εκείνοι που κάτι έχει αλλάξει μέσα τους και θέλουν να το μοιραστούν , όχι για να σε πείσουν αλλά να σου δείξουν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Είναι πολλές οι επιλογές στην ζωή σου πια , αν εμπιστευτείς τον εαυτό σου και όχι αυτά που σου έμαθαν . 


Ανάμεσα και όμορφα παρατεταγμένοι οι πάγκοι με τα σάντουιτς, τα σουβλάκια, λουκουμάδες , καλαμπόκια …κάποιοι βγάζουν λεφτά . Πάντα συμβαίνει όμως αυτό , το έχει στο αίμα του ο Έλληνας , θα βρει τρόπο να βγάλει λεφτά , ακόμα και στην κρίση . Όχι όλοι εννοείτε , αλλά κάποιοι βγάζουν πολλά λεφτά  αυτή την περίοδο . έχουν τον τρόπο . Όπως οι καλά ενημερωμένοι χρηματιστές και οι πελάτες τους , όπως φαντάζομαι τα καταστήματα εστίασης που είναι πάνω στην πλατεία . Μια χαρά . Το ένα δεν αναιρεί το άλλο ..αυτό δεν αλλάζει την συνθήκη που έχει δημιουργηθεί εκεί , δεν αλλάζει ότι κάτι επιτέλους συμβαίνει σε αυτή την κοινωνία . Απλά εύχομαι να μην ξεχαστεί όλο αυτό και στις επερχόμενες εκλογές όποτε και αν είναι αυτές , δούμε να συμβαίνει ότι στο παρελθόν .

Ανήκω σε εκείνη την ομάδα των ανθρώπων που έβγαζαν χρήματα κάνοντας μια πολύ ωραία δουλειά που όμως είχε πολύ προσωπικό κόστος . Όλες οι δουλειές έχουν ένα κόστος και τα σημάδια  που αφήνουν πάνω μας , εμείς αφήνουμε να συμβούν  μη βάζοντας  όρια γιατί απλά κανείς δεν μας το έμαθε . Ήθελα και ξεβολεύτηκα , δεν μου το επέβαλε κανείς , ούτε μου το ζήτησε , το έκανα γιατί είδα τελικά πόσα πραγματικά πλήρωσα για την δουλειά που έκανα . Ήθελα να βγω από αυτή , να δω πραγματικά αν θέλω να την ξανακάνω και πως ή τελικά αν θέλω να κάνω κάτι άλλο …και αυτή είναι μια αλλαγή στην ζωή μου , που θα φέρει και άλλες . 


Στην πλατεία όσοι μαζεύονται έχουν μια διαφορετική άποψη , μπορείς να την ακούσεις , μπορείς να πεις την δική σου , μπορείς να μοιραστείς αυτό που συμβαίνει γύρω μας …ε κάτι είναι και αυτό , αρκεί να μην γίνετε με δόλο και υπόγεια κίνητρα . 

Οι όποιες αλλαγές ξεκινάνε από εμάς τους ίδιους . Αν βγει ο καθένας από την ατομικότητα του και μοιραστεί αυτά που πραγματικά του συμβαίνουν , θα βρει σίγουρα συν ταξιδιώτες . Όσο κανείς μένει κλεισμένος στο καβούκι του και λέει απλά ‘’ άσε μας μωρέ δεν αλλάζει τίποτα ‘’  …απλά είναι αδύναμος ο ίδιος να αντιμετωπίσει τον εαυτό του και την ζωή του και άρα δεν θέλει να αλλάξει .Πάντα υπάρχει κάτι που μπορείς να αλλάξεις για να ζεις καλύτερα . Ο καθένας ξεχωριστά με τον δικό του τρόπο και τις δικές τους δυνάμεις . 

Ο καθένας από εμάς έχει κάνει λάθη , δεν τα έκαναν όλα οι άλλοι . Έτσι μας έμαθαν, να ρίχνουμε τα λάθη στους άλλους …αλλά όλοι μα όλοι το έχουμε κάνει το λάθος μικρό ή μεγάλο . Ε αν το βρούμε μέσα μας και έστω προσπαθήσουμε να μην το ξανακάνουμε …αυτό θα αλλάξει πολλά.

Δεν ξέρω τελικά αν ανήκω σε αυτό που συμβαίνει στην πλατεία , ξέρω ότι αυτό που είδα με συγκίνησε και με συγκινεί ακόμα περισσότερο αυτό που συμβαίνει μέσα μου . Οι αλλαγές που θέλω να συμβούν  στην ζωή μου . 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου